12bz BIP
Aktualności
Piątek, 18 sierpień 2017 r.
19.01.2017
13 stycznia br. w wieku 96 lat zmarła Ewa Haller de Hallenburg, wnuczka generała Hallera, patrona 12 Brygady Zmechanizowanej.

 

Urodziła się w 1921 roku w Sieborowicach. Już we wrześniu 1939 roku włączyła się w struktury tajnego nauczania, ucząc dzieci języka polskiego, historii i religii. Po wysiedleniu przez Niemców z Poznańskiego, wraz z rodzicamii bratem przejechała na Podlasie, a następnie pod Kraków, do rodziny, gdzie przebywała do końca wojny. Wstąpiła do AK i jako łączniczka, sanitariuszka i szyfrantka uczestniczyła w ruchu oporu. W czasie walk wokolicach Krakowa w 1944 roku pracowała z oddaniem w przyfrontowym punkcie sanitarnym, ratując rannych żołnierzy.

Maturę zdała na tajnych kompletach w Krakowie. Po wojnie ukończyła studia na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego i osiedliła się w Krakowie. Założyła rodzinę. W 1952 roku wrazz mężem Cezarym Hallerem nakazem pracy władz komunistycznych zmuszona została do przeprowadzenia się – po raz kolejny wbrew swej woli – na Śląsk i zamieszkania w Bytomiu, z dala od rodziny i przyjaciół. Razem z mężem wychowała i wykształciła czwórkę dzieci.W Bytomiu, pracując w pionie kultury, wprowadzała szereg nowatorskich inicjatyw, między innymi autorskie, nowoczesne, audiowizualne Centrum Kultury i Informacji. Pod jej nadzorem w wielu innych miastach na Śląskupowstały podobne ośrodki.W okresie tworzenia struktur Solidarności powołana została do Komitetu Organizacyjnego NSZZ „Solidarność” w Bytomiu.

Pozostała czynna zawodowo do 80 roku, a społecznie - do 91 roku życia. Wraz ze swym mężem Cezarym wspomagała harcerzy z Bielska w ich inicjatywie sprowadzenia prochów generała Józefa Hallera do Polski. Już jako wdowa, seniorka rodziny Hallerów, zaangażowała się w podtrzymywanie tradycji rodzinnych i patriotycznych tego zasłużonego dla Polski rodu, w działania przywracające prawdę historyczną i pamięć narodową związaną z postacią generała Józefa Hallera i innych znamienitych członków rodziny męża. Brała czynny udział w licznych inicjatywach patriotycznych organizowanych w kraju po roku 1989, między innymi we Władysławowie, w Kutnie, Pucku, Chełmnie, Toruniu, Warszawie, Częstochowie, Krakowie, Szczecinie, Mariance. Patronowała jednostkom wojskowym, którym nadano imię generała Józefa Hallera. Za swoją działalność otrzymała wiele wyrazów podziękowania i uznania.Ostatnie cztery lata życia, po nieszczęśliwym upadku, to okres odpoczynku po wspaniale wypełnionym i spełnionym życiu.

Przez całe swe długie, barwne, godne i często też bardzo trudne życie w swych działaniach kierowała się zawsze sercem, niezwykłym zaangażowaniem, troskliwością, gorliwością, prawością ihonorem. Była człowiekiem o ponadprzeciętnychcechach, objawiających się w każdym obszarze – uczuciowym, intelektualnym, zawodowym. Nie potrafiła przejść obojętnie obok osoby czy wydarzenia potrzebującego wsparcia. Zawsze z niezwykłym oddaniem otaczała pomocą członków swej rodziny –bliższej i dalszej, przyjaciół, znajomych, a także nieznajomych. Zawsze pełna poświęcenia i niespotykanej życzliwości. Wielu zawdzięcza Jej wiele.Była najukochańszą, najwspanialszą i wyjątkową Córką, Siostrą, Matką, Babcią i Prababcią. Osoby, które znalazły się w jej orbicie, darzyły ją głębokąestymą, podziwem i sympatią. Pozostanie dla rodziny i bliskich prawdziwym wzorem. Uroczystości pogrzebowe odbedą się w sobotę 21 stycznia o godzinie 12:00 w miejscowości Książ Wielki.